Profesor Maciej Koźmiński był wybitnym dyplomatą, naukowcem oraz zasłużonym przedstawicielem Rzeczypospolitej Polskiej na arenie międzynarodowej. Pełnił przez ponad 6 lat misję pierwszego Ambasadora demokratycznej Rzeczypospolitej na Węgrzech po transformacji ustrojowej 1989 roku. W latach 1990-1996 wniósł ogromny wkład nie tylko w odbudowę, rozwój i umacnianie relacji polsko-węgierskich, opartych na wielowiekowej tradycji przyjaźni i współpracy między naszymi narodami, ale i tworzenie nowych formatów współpracy w regionie jak Trójkąt Wyszehradzki. Jego atutem była nie tylko ogromna wiedza i doświadczenie hungarologiczne ale i osobiste, przyjacielskie i wieloletnie relacje z ówczesnymi Prezydentem, Premierem i Ministrem SZ Węgier.

Wyrazem uznania dla Jego działalności dyplomatycznej i publicznej było odznaczenie Go w 1996 roku Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Republiki Węgierskiej oraz Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, co jednoznacznie potwierdza rangę i znaczenie dokonań Ambasadora M. Koźmińskiego dla obu naszych państw. Minister Spraw Zagranicznych Radosław Sikorski nadał pośmiertnie Ambasadorowi Maciejowi Koźmińskiemu Odznakę Honorową BENE MERITO za wkład w promowanie Polski i spraw polskich oraz działalność wzmacniającą pozycję Polski na arenie międzynarodowej.

Jako profesor i intelektualista cieszył się autorytetem, a jego dorobek naukowy, publicystyczny i dyplomatyczny stanowi trwałą wartość dla polskiej myśli politycznej oraz kultury dialogu międzynarodowego. Swoją postawą, zaangażowaniem obywatelskim oraz działalnością publiczną przyczynił się do budowania prestiżu Rzeczypospolitej Polskiej zarówno w kraju, jak i poza jego granicami. Jest autorem licznych i bardzo cennych prac naukowych, wykształcił wielu ekspertów, naukowców, a także dyplomatów – w tym kilku przyszłych ambasadorów RP. Przez wiele lata był sekretarzem a następnie współprzewodniczącym Polsko-Węgierskiej Komisji Historycznej.

W 1998 roku opracował program studiów podyplomowych w zakresie dyplomacji, został także dyrektorem Instytutu Dyplomacji i Centrum Badań Cywilizacji i Dyplomacji Europejskiej w Collegium Civitas. Jego aktywność naukowa i dydaktyczna miała charakter międzynarodowy i wykraczała poza granice Polski. Prowadził wykłady m.in. na Uniwersytecie im. Loránda Eötvösa w Budapeszcie. W dorobku naukowym Profesora znajduje się ponad 180 publikacji, których był autorem lub współautorem. Na szczególne podkreślenie zasługuje m.in. trzytomowe dzieło „Cywilizacja Europejska”, którego był pomysłodawcą, współautorem oraz redaktorem.

Pan Ambasador był człowiekiem prawym, nie bał się stanąć po właściwej stronie historii. W latach 70 i 80 Jego mieszkanie było jednym z miejsc spotkań ówczesnej opozycji demokratycznej. Od lat 70 związany był z niezależnym ruchem wydawniczym, a od 1980 roku z Solidarnością. W latach 80 był wiceprzewodniczącym “Solidarności” w Instytucie Historii PAN, a w latach 1989-1990 jej przewodniczącym.

 

fot. András Hajdú