Habermas był powszechnie uznawany za jednego z najwybitniejszych europejskich intelektualistów XX wieku. Jak zauważa agencja dpa, filozof wywarł wpływ na całe pokolenia, od lat 60. XX wieku po współczesne debaty.

Habermas urodził się w Duesseldorfie 18 czerwca 1929 roku; studiował filozofię, psychologię, literaturę niemiecką oraz ekonomię m.in. w Goettingen i Bonn.

Jego najważniejsze dzieła powstały we Frankfurcie nad Menem. To tam w latach 50. XX wieku, pod kierunkiem Theodora W. Adorno, jednego z najważniejszych przedstawicieli szkoły frankfurckiej, rozpoczęła się jego kariera filozofa.

Powojenne analizy polityczne Habermasa pomogły ukształtować powojenny klimat intelektualny Niemiec. Za jego przełomowe dzieło uznaje się książkę „Teoria działania komunikacyjnego”, opublikowaną w 1981 roku.

Badania Habermasa często dotyczyły sfery publicznej, filozof analizował formy dyskursu w ramach demokracji. Rozwinął koncept i teorię rozumu komunikacyjnego i racjonalności komunikacyjnej. Szeroko odwoływał się do tradycji Immanuela Kanta, marksistowskiej czy teorii socjologicznych.

Habermas wchodził w dyskusje dotyczące przyszłości Europy i demokracji oraz moralnych konsekwencje historii Niemiec. Prowadził polemiki z Josephem Ratzingerem (przyszłym papieżem Benedyktem XVI) czy Jacquesem Derridą. Na emeryturze, którą spędził nad jeziorem Starnberger w Bawarii, wciąż zabierał głos w sprawach politycznych – m.in. w dyskusjach o wojnie w Kosowie czy Iraku czy sporach religijnych.

Z Berlina Mateusz Obremski (PAP)

mobr/ mal/