Zachodnia Trasa Mostowa ma połączyć drogę krajową nr 15 w rejonie Małej Nieszawki z zachodnią częścią Torunia. Jej przebieg obejmie więc nie tylko teren miasta, ale również gminę Wielka Nieszawka, co z perspektywy Powiatu Toruńskiego ma szczególne znaczenie.

– Ten układ drogowy nie jest budowany tylko i wyłącznie dla Torunia. Jest istotny z punktu widzenia potrzeb rozwojowych, ale także sprawnej i bezpiecznej podróży mieszkańców powiatu toruńskiego, metropolii toruńskiej czy generalnie ruchu tranzytowego – podkreślił podczas konferencji Starosta Toruński Mirosław Graczyk.

Nowa przeprawa może w przyszłości poprawić warunki codziennych dojazdów mieszkańców powiatu do Torunia, zwiększyć dostępność komunikacyjną gmin ościennych oraz usprawnić transport gospodarczy i tranzytowy. Istotnym efektem ma być także lepsze rozłożenie ruchu pomiędzy przeprawami przez Wisłę.

Dwa warianty przebiegu Zachodniej Trasy Mostowej
Obecnie realizowane jest Studium Techniczno-Ekonomiczno-Środowiskowe (STEŚ). Umowę na przygotowanie dokumentacji zawarto w październiku 2023 roku z firmą Sweco Polska, a jej wartość wynosi 2,98 mln zł. W ramach prac przeanalizowano rozwiązania techniczne, komunikacyjne, ekonomiczne i środowiskowe oraz określono wstępne koszty i zapotrzebowanie na grunty.

Do dalszych prac wytypowano dwa warianty przebiegu trasy.
Wariant 1 ma około 4,73 km długości. Jego początek przewidziano przy skrzyżowaniu DK15 z ul. Wodociągową w Małej Nieszawce. Trasa początkowo ma przebiegać częściowo śladem ul. Wodociągowej, a następnie skierować się na północ. Około 830 metrów od początku planowany jest wiadukt nad linią kolejową nr 18 Kutno–Piła Główna. Dalej droga ma prowadzić w kierunku DW273, z którą zostanie połączona rondem turbinowym. Następnie ominie od zachodu zabudowę w rejonie ul. Majowej, przekroczy Kanał Nieszawski i skieruje się w stronę Wisły. Po północnej stronie rzeki zostanie włączona do istniejącego układu komunikacyjnego w rejonie DK80 i Szosy Okrężnej w Toruniu.

Wariant 2 liczy około 5,04 km. Także rozpoczyna się przy DK15 i ul. Wodociągowej, ale w dalszym przebiegu wykorzystuje m.in. fragment ul. Poziomkowej. Linię kolejową nr 18 ma przekroczyć wiaduktem około 960 metrów od początku trasy, a połączenie z DW273 przewidziano około 1,83 km od jej początku. Następnie droga ma prowadzić w sąsiedztwie granicy Torunia, przekroczyć Kanał Nieszawski i skierować się ku Wiśle. Po przekroczeniu rzeki trasa zostanie poprowadzona w kierunku Szosy Bydgoskiej i Placu Skalskiego.
Oba rozwiązania wymagają szczegółowej oceny m.in. pod względem wpływu na zabudowę, środowisko i tereny chronione. Część projektowanej trasy na terenie Małej Nieszawki przebiega bowiem przez obszar ochrony pośredniej ujęcia wód podziemnych „Mała Nieszawka”.

Nowy most – dwa warianty konstrukcyjne
Analizowane są również dwa rozwiązania konstrukcyjne samej przeprawy przez Wisłę. W obu przypadkach most ma mieć około 1,26 km długości i 20,4 m szerokości.

Pierwszą możliwością jest konstrukcja skrzynkowa, w której w części nad Wisłą przewidziano cztery główne przęsła o rozpiętościach 100, 175, 175 i 100 metrów, oparte na żelbetowych, sprężonych dźwigarach.

Druga koncepcja zakłada most łukowy. Nad głównym nurtem Wisły znalazłyby się dwa przęsła o rozpiętości po 240 metrów, a najbardziej charakterystycznym elementem konstrukcji byłyby stalowe łuki osiągające około 41 metrów wysokości.
W obu wariantach jezdnia będzie znajdować się około 11–15,5 metra nad poziomem terenu.

Trzy pasy na moście i infrastruktura dla rowerzystów
W trakcie przygotowywania STEŚ zmodyfikowano pierwotne założenia dotyczące organizacji ruchu na przeprawie. Początkowo rozpatrywano most z dwoma pasami, jednak dalsze analizy doprowadziły do przyjęcia rozwiązania z trzema pasami ruchu.
Pozostała część Zachodniej Trasy Mostowej ma mieć przekrój 1×2, czyli po jednym pasie w każdym kierunku. Na trasie przewidziano także ronda turbinowe, które mają zapewnić odpowiednią przepustowość najważniejszych skrzyżowań.

Nowa przeprawa ma służyć nie tylko kierowcom. Na moście zaplanowano również ciąg pieszo-rowerowy o szerokości 3,25 m, połączony z terenami znajdującymi się wzdłuż Wisły.

Nowa przeprawa ma przejąć znaczną część ruchu
Jednym z najważniejszych celów inwestycji jest zmniejszenie obciążenia istniejących mostów, w szczególności mostu im. Józefa Piłsudskiego. Przedstawione prognozy wskazują, że różnica może być znacząca.

W prognozie na 2030 rok ruch na moście Piłsudskiego bez realizacji nowej przeprawy oszacowano na około 27 950 pojazdów na dobę. Po wybudowaniu Zachodniej Trasy Mostowej miałby spaść do około 17 tys. pojazdów.

Jeszcze większą różnicę wskazuje prognoza na 2039 rok – z około 30 600 pojazdów na dobę bez nowego mostu do około 16 250 pojazdów po jego uruchomieniu. Oznaczałoby to zmniejszenie natężenia ruchu na obecnej przeprawie o około 14 350 pojazdów dziennie.

Konsultacje – ważne także dla mieszkańców powiatu
Ze względu na skalę przedsięwzięcia i jego bezpośredni wpływ na tereny położone w gminie Wielka Nieszawka ważnym etapem przygotowań będą konsultacje społeczne. Mieszkańcy będą mogli zapoznać się z wariantami, porozmawiać z projektantami i zgłosić własne uwagi.

Spotkania odbędą się 22 września o godz. 17:30 w Centrum Kształcenia Ustawicznego w Toruniu, 23 września o godz. 17:30 w Szkole Podstawowej im. Jana Pawła II w Małej Nieszawce oraz 29 września o godz. 17:30 w Centrum Targowym Park w Toruniu.

Z punktu widzenia mieszkańców Powiatu Toruńskiego szczególnie ważne będzie spotkanie 23 września w Małej Nieszawce, ponieważ oba analizowane warianty prowadzą przez teren gminy Wielka Nieszawka.

Po zakończeniu konsultacji ma zostać przygotowany raport zawierający zgłoszone uwagi. Jego opracowanie planowane jest na IV kwartał 2026 roku. Następnymi etapami będą m.in. procedura środowiskowa, uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, przygotowanie dalszej dokumentacji projektowej oraz wymaganych decyzji i zezwoleń. Osobnym wyzwaniem będzie zapewnienie finansowania tak dużego przedsięwzięcia.

Zachodnia Trasa Mostowa to projekt ważny nie tylko dla Torunia. Z perspektywy Powiatu Toruńskiego może stać się jednym z kluczowych elementów przyszłego układu komunikacyjnego całego obszaru metropolitalnego – poprawiając dostępność Torunia dla mieszkańców gmin ościennych, bezpieczeństwo podróży oraz warunki dalszego rozwoju społecznego i gospodarczego regionu.

Autor: Agnieszka Bielecka, licencja: CC BY NC 4.0