Twórca języka esperanto - uniwersalnego języka, który miał z założenia ułatwić porozumiewanie się ludzi różnych narodów i kultur. Był wielokrotnie nominowany do Pokojowej Nagrody Nobla (1907, 1909, 1910, 1913, 1914, 1915, 1916, 1917). W swoim zawodzie lekarza okulisty kształcił się w Moskwie, Warszawie i w Wiedniu.
![](https://adm.powiempolsce.pl/media/filer_public_thumbnails/filer_public/fb/c5/fbc59f54-c435-491e-bb18-1cf672c3e1cc/ludwik_zamenhof_miniaturka_1014x660.jpg__1014.0x660.0_q85_box-0%2C0%2C1014%2C660_detail_subsampling-2.jpg)
Rodzinnym miastem Ludwika Zamenhofa (wł. Eliezera Lewiego Samenhofa) był Białystok, którego wielokulturowość ukształtowała sposób myślenia o świecie twórcy esperanta.
Akt urodzenia Ludwika Zamenhofa.
Szlak Dziedzictwa Żydowskiego w Białymstoku. Domena publiczna Wikimedia
Urodził się dnia 9 grudnia w żydowskiej rodzinie w domu przy ul. Zielonej (ob. ul. Zamenhofa) i wychował wśród społeczności Żydów, Polaków, Rosjan i Niemców.
Dom Zamenhofa Bialystok.
NAC. Domena publiczna, Wikimedia
Brak jednego języka źródłem nieporozumień między ludźmi
Ludwik już w dzieciństwie twierdził, że przyczyną nieporozumień między ludźmi jest brak jednego języka, którym mogliby się porozumiewać. Około 1869 r. napisał utwór „Wieża Babel, czyli tragedia białostocka w pięciu aktach”.
Interesował się także medycyną i po ukończeniu gimnazjum wyjechał na studia do Moskwy (1879–1881), które kontynuował w Warszawie (1881–1885) i Wiedniu (1886) w dziedzinie okulistyki.
Doctoro Esperanto
Pracę nad stworzeniem nowego języka rozpoczął w 1878 r. (Lingwe Uniwersala) i doskonalił w kolejnych latach. W 1885 r. ukształtowała się wersja znana do dziś. Dwa lata później ukazała się drukiem książka „Język międzynarodowy. Przedmowa i podręcznik kompletny”, którą podpisał pseudonimem Doktoro Esperanto. Słowo esperanto z czasem przyjęto jako nazwę samego języka, a idea jego twórcy stopniowo zyskiwała popularność.
Order Legii Honorowej
W 1905 r. w Boulogne-sur-Mer odbył się pierwszy Światowy Kongres Esperanto, a Zamenhofa odznaczono francuskim Orderem Legii Honorowej. W 1908 r. roku powstał Światowy Związek Esperantystów (Universala Esperanto-Asocio). W 1913 r. zgłoszono kandydaturę Zamenhofa do Nagrody Nobla.
Na jego grobie widnieje gwiazda esperanto – pięciopromienna (symbol zamieszkanych kontynentów) i zielona (symbol nadziei, bo słowo esperanto znaczy „mający nadzieję”). Szacuje się, że współcześnie językiem esperanto posługuje się kilkaset tysięcy osób.
©PowiemPolsce.pl